ERVARING/ (Terug naar Ervaringen)

Vrijwilligerswerk kindertehuis
Het Lotjeshuis
Afgelopen september had ik samen met een vriendin Suriname als vakantiebestemming uitgekozen. Zij zou daar eerst een co-schap gaan lopen. Omdat ik net mijn studie had afgerond, besloot ik ook wat langer weg te gaan en een paar weken vrijwilligerswerk te gaan doen. Dat leek me een nuttige en tegelijkertijd leuke tijdsbesteding om het land, zijn inwoners en de cultuur beter èn op een andere manier te leren kennen dan wanneer je alleen op vakantie gaat.

Via BLUE FROG TRAVEL kon ik drie weken in het Lotjeshuis terecht. Dit is een kindertehuis waar kinderen van 0-5 jaar opgevangen en verzorgd worden omdat ze verwaarloosd, in de steek gelaten of ondervoed zijn. Na hun 5e gaan ze naar een ander tehuis, een pleeg- of adoptiegezin of, als het mogelijk is, weer terug naar hun ouders. Na een korte rondleiding kon ik de eerste dag, samen met een andere Nederlandse vrijwilligster, meteen meehelpen met het baden, aankleden en eten geven aan de kinderen. Verder bestonden de werkzaamheden uit het houden van orde en toezicht en het meedoen aan de talloze spelletjes en liedjes. Op dag twee werden we al mama genoemd, wat wel even wennen was maar ook begrijpelijk uit het oogpunt van de kinderen. Ze kennen het gezinsleven niet, het begrip ouders zegt ze dus niet zoveel maar omdat ze er wel behoefte aan hebben, noemen ze de begeleidsters maar mama.

Omdat de grote schoolvakantie in Suriname in de maand september valt, waren vrijwel alle kinderen de hele dag aanwezig: geen tijd om je te vervelen dus! Om de kinderen zelf ook een beetje het idee van vakantie te geven, gingen we elke vrijdag zwemmen en zijn we een dagje uit geweest naar White Beach, een aangelegd strand met pinahutten aan de Surinamerivier, op een half uur van Paramaribo. Dat was dolle pret, zowel voor de kinderen als de begeleiders!

De manier van opvoeden is in Suriname wel anders dan in Nederland, maar dat betekent ook dat je van elkaar kunt leren. Niet alle verzorgsters hebben de kans gehad om een opleiding te volgen, dus vooral als je pedagogisch onderlegd bent, kun je als bakra (Nederlander) heel wat betekenen. Maar ook als je die achtergrond niet hebt, zoals ik, kun je jezelf heel nuttig maken. Omdat het huis voornamelijk afhankelijk is van giften, is alle hulp welkom en het wordt dan ook zeker gewaardeerd!

Het leuke van de Surinaamse bevolking is de mix van vele culturen en het kindertehuis is daar dan ook een weerspiegeling van: Hindostanen, Javanen, Creolen, Indianen, Chinezen etc. Bijkomend voordeel is natuurlijk dat je er gewoon Nederlands kunt spreken. De kinderliedjes kun je dus meezingen, op kleine aanpassingen na dan (“Berend Botje ging uit varen, met zijn scheepje naar Suriname”) en soms leer je er één bij in het Sranantongo. Af en toe is het een beetje behelpen door gebrek aan geld, de stroom die plotseling uitvalt of het water dat opeens op is, wat dan om creatieve oplossingen vraagt. Verder is het geweldig om met kinderen te werken, ze zeggen altijd wat ze denken en of ze nou licht gehandicapt zijn of nare dingen hebben meegemaakt, als je ze aandacht en liefde geeft, krijg je er ontzettend veel voor terug en is het erg dankbaar werk! Hoewel drie weken niet zo lang is, leer je de kinderen goed kennen en hecht je je vrij snel aan ze; het afscheid was dan ook wel lastig.

Naast het werk heb je genoeg tijd om leuke dingen te ondernemen, Paramaribo te verkennen, bijvoorbeeld salsales te volgen of in het weekend uitstapjes te maken naar de overweldigende binnenlanden. Mijn drie weken in het kindertehuis zijn in ieder geval omgevlogen! Zeker als je vrijwilligerswerk combineert met tours in het prachtige Suriname, heb je gegarandeerd een geweldige tijd en blijft het waarschijnlijk niet bij één keer!
^ Top